Rok z M. Mechtyldą

Jezus mówi do Apostoła [Mateusza]: „Pójdź za Mną”, a ten wielki skąpiec opuszcza wszystko na to boskie słowo [por. Mt 9,9]. Niestety! Ileż razy jesteśmy wewnętrznie przynaglane, by wszystko opuścić, powściągnąć nasze ziemskie przywiązania, by podążać za Jezusem Chrystusem w Jego życiu ubogim i pełnym cierpień. Lecz nasze przywiązania są tak silne, że boska Mądrość musi pokrzyżować nasze plany, zesłać doświadczenia utraty i różnego rodzaju nieszczęścia, aby zabrać siłą to, czego nie chcieliśmy dać z miłości.

Kiedy w przykrych zdarzeniach pozwalamy ogarnąć się zmartwieniu i smutkowi zamiast uciec się do Najświętszej Dziewicy, obrażamy Ją. Jest to oznaka braku ufności w Jej dobroć lub powątpiewania o Jej mocy, tak jakby nie była Ona wystarczająco potężna, by przyjść nam z pomocą w troskach i potrzebach. Jak to? Kocham Najświętszą Dziewicę, wiem jak Ona mnie kocha i nie rozpiera mnie radość?

Jest pewne, że Matka Boża otwiera umysł i daje zrozumieć rzeczy niewysłowione o świętych tajemnicach, o drogach łaski. Uczy modlitwy i umartwienia, podtrzymuje i pociesza w utrapieniach. Zachowuje od pokus, przegania widzialnych i niewidzialnych nieprzyjaciół i broni nas od ich złośliwych zakusów.

Jeżeli popełniłyście grzech śmiertelny, a potem się nawróciłyście, podziękujcie za to Bogu, a następnie Najświętszej Dziewicy. Jeżeli zachowałyście niewinność, to Jej również zawdzięczacie tę łaskę, ponieważ gdyby Ona przy was nie była, bez wątpienia byście upadły. Posiada Ona władzę absolutną nad wszystkimi duszami i przez Nią udzielana jest każda łaska, którą Bóg obdarza duszę. Maryja jest kanałem łask.

Troszcz się jedynie o to, by spoczywać z Jezusem na dziewiczym łonie Maryi. Dzieci lubią przebywać z podobnymi im dziećmi. Jeśli będziesz dzieckiem przez swoją małość, czyli pokorę i uniżenie ducha, przez niewinność i prostotę, będziesz umiłowaną Dzieciątka Jezus. Ponieważ Jego Najświętsza Matka ma moc dać Jezusa światu, proś Ją pokornie, aby dała Go twej duszy, a twoją duszę Jezusowi.

O, dobro nieskończone! Chciałabym mówić to nieustannie, o, Maryjo, córko św. Anny i św. Joachima, chwało rodzaju ludzkiego. O, jakże jesteś nieskończenie szczęśliwa, że nigdy nie miałaś w sobie grzechu. Jesteś błogosławioną od świętego momentu swego Niepokalanego Poczęcia.