Jeśli Pan Jezus będzie cię krzyżował, będzie też twoją siłą. Zaklinam cię, bądź całkowicie pogrążona w Jego upodobaniu i pozwól Mu uczynić wszystko, czego będzie chciał. Nie może On zrobić nic, co nie byłoby święte i bardzo słuszne. Przelej swój ból w Jego godne uwielbienia Serce.
19 czerwca
Skierujcie wasz wzrok ku godnemu uwielbienia Sercu boskiego Pasterza: ujrzycie je całe przepełnione miłością do was, całe zwrócone ku wam i ofiarowane Ojcu za was. Usłyszcie Jego święty głos w głębi swego serca: mówi wam wewnętrznie, że jest drogą, prawdą i życiem. Jedynie tego potrzebujemy.
18 czerwca
Jakież szczęście posiadamy w Jezusie Chrystusie i przez Jezusa Chrystusa, a które zostało nam udzielone dzięki Najświętszej Matce Bożej! Tak, każda z was otrzymuje Go rzeczywiście i prawdziwie w Komunii Świętej. Ten prezent o wartości nieskończonej powinnyśmy przyjmować z rąk i Serca Najświętszej Dziewicy, ilekroć mamy szczęście komunikować. Niech będzie w nas wówczas miłość i wdzięczność dla tej Matki dobroci.
17 czerwca
Ponieważ Pan Jezus wyświadczył wam miłosierdzie, wzywając was na ucztę swej boskiej miłości, nie odrzucajcie tak znamienitego zaszczytu. Zachowujcie wciąż żywe pragnienie Boga, głód posiadania Go i doskonałego zjednoczenia z Nim. Niech krzyże i utrapienia obecnego życia nie odciągają was od tego, gdyż są one środkami, dzięki którym możecie z jeszcze większą czystością ofiarować się Bogu.
16 czerwca
O, cudzie niepojęty! Jezus Chrystus zstępuje do naszych serc, aby się w nich ofiarować, aby odprawić w nich swą uroczystą Mszę, chociaż w głębokim milczeniu. W tej świątyni wszystko trwa w uciszeniu, Aniołowie i święci podziwiają i adorują w niej uniżenie Jezusa Chrystusa, Ojciec Przedwieczny znajduje tam swoje boskie upodobanie. Jednak do czego służy duszy ta ofiara? Aby i dusza została złożona w ofierze, ponieważ będąc substancjalnie zjednoczona z Jezusem Chrystusem nie może się od Niego odłączyć, a w konsekwencji jest ofiarowywana razem z Nim i przez Niego, staje się częścią Jego ofiary.
15 czerwca
O, Komunio Święta, boska i niezwykła, która jednoczysz nas z Jezusem Chrystusem i sprawiasz, że przechodzimy w Niego! O, gdybyśmy we właściwy sposób były zajęte tym wielkim misterium, nie bawiłybyśmy się tyloma niepotrzebnymi sprawami, które napełniają naszego ducha i serce, co w konsekwencji ogołaca je z Boga. Pozostawmy na boku te rzeczy, aby trwać w Jezusie Chrystusie i zajmijmy się tylko kochaniem i adorowaniem Go. Kiedy będziemy w ten sposób całe Nim zajęte, On zatroszczy się o całą resztę.