Rok z M. Mechtyldą

„Uczcijmy triumf Najświętszej Matki Bożej praktykując którąś z Jej cnót. Postępując tak i biorąc Maryję za wzór oddajemy Jej więcej chwały, niż odmawiając wiele modlitw. Nie ganię tego, dobrze jest je odmawiać, jednak cnota praktykowana za przykładem Maryi jest Jej o wiele milsza. Niech każda z was uświadomi sobie, jaka cnota jest jej najbardziej potrzebna.”

„Uroczystość triumfu Najświętszej Matki Bożej, naszej czcigodnej Ksieni i najdroższej Matki, jest świętem, które dotyczy wszystkich ludzi. Jako Jej dzieci powinnyśmy mieć udział w Jej szczęściu oraz pragnąć powiększyć Jej chwałę, gdyby to było dla nas możliwe. Aby tego dokonać trzeba bardzo dziękować Bogu za wszystkie łaski, które Jej wyświadczył, rozradować się nimi wraz z Nią i z całym Niebem oraz oddać się Jej całkowicie, by uczyniła nas godnymi swego ukochanego Syna.”

„Od pierwszej chwili swego Niepokalanego Poczęcia Najświętsza Matka Boża pogrążyła się w swej nicości. Stale ją pogłębiała, nigdy jej nie porzuciła, aż do ostatniej chwili życia, w której została pochłonięta przez miłość. Śmierć Najświętszej Matki Bożej była śmiercią nadprzyrodzoną, do której nie przyczyniła się słabość natury czy zaawansowany wiek. Wszystko było w Niej w tak doskonałej harmonii, że chociaż trawiąca Ją miłość była przepotężna, nie osłabiała Jej ciała. Jej śmierć nie miała nic wspólnego ze śmiercią innych stworzeń. To był raczej sen niż śmierć.”

„Uroczystość Wniebowzięcia powinna napełniać radością i pociechą wszystkie dusze kochające Najświętszą Matkę Bożą. Wówczas bowiem widzą Ją w Jej triumfie, wyniesioną do najwyższego stopnia chwały do jakiego może dążyć stworzenie. Cała Trójca Przenajświętsza ma udział w napełnieniu i wzbogaceniu Jej we wszystkie swoje skarby. Duch Święty napełnia Ją swoimi darami i łaskami w takiej obfitości, że, można powiedzieć, ma ich Ona więcej niż kiedykolwiek będą miały wszystkie stworzenia razem wzięte. Takie jest świadectwo Anioła, które złożył, pozdrawiając Maryję jako pełną łaski.”

„O, chwalebna Matko Boża, oddajemy Ci cześć jako Oblubienicy Ducha Świętego, która posiadasz chwałę niewyrażalną. Uproś nam u tego godnego uwielbienia Ducha łaskę wierności w podążaniu za poruszeniami Jego łaski i boskimi światłami. Wspomagaj nas w naszych potrzebach, strzeż nas przed wszystkimi widzialnymi i niewidzialnymi wrogami, spójrz na nas łaskawie z tronu Twojej chwały i proś swego ukochanego Syna za nami.”