Adorujcie milczenie Jezusa Chrystusa na pustyni. Aby Go naśladować zachowujcie milczenie najwierniej jak tylko możecie, mówiąc jedynie z konieczności. Przekonacie się w ten sposób, że święte milczenie jest aniołem stróżem pobożności, że aby ją zachować, a nawet powiększyć, należy usunąć wszystkie nieużyteczne słowa.
20 lutego
Wyprowadzę ją na pustynię i przemówię do jej serca (Oz 2,16). To w samotności słyszymy głos Boga, tam również Bóg poucza nas o tym, co powinnyśmy czynić. Jeżeli więc chcemy słuchać boskich słów musimy trwać w samotności. Jego słowa są Duchem życia, oświecającym naszego ducha, ożywiającym i rozpalającym nasze serce Jego miłością.
19 lutego
Adorujcie uległość Jezusa Chrystusa wobec Ducha Świętego, który wyprowadził Go na pustynię. Aby Go naśladować stańcie się wierne w podążaniu za poruszeniami i natchnieniami, które ten godny uwielbienia Duch daje wam dla praktykowania cnoty.
18 lutego
Powinniśmy napełnić się uczuciem wdzięczności, nie tylko ze względu na nas same, ale także z powodu niezliczonej liczby niewdzięczników, którzy wdzięczności nie mają wcale ani o niej nie myślą, a ponadto ze względu na dusze czyśćcowe. Zwróćcie się do Najświętszej Matki Bożej, aby udzieliła wam tej łaski.
17 lutego
Upokórzcie się u świętych stóp Jezusa Chrystusa, adorujcie wewnętrzną samotność Jego boskiego Serca. Będąc doskonale oderwane od zajmowania się stworzeniami, zwraca się Ono ku miłości i kontemplacji Jego boskiego Ojca. O, godny uwielbienia Jezu, uświęć moją samotność i udziel mi łaski oderwania od stworzeń, abym zajmowała się jedynie Tobą!
16 lutego
O, Jezu, tak czysty i święty, czy trzeba, aby moje okropne grzechy zobowiązywały Cię aż do takiego zadośćuczynienia, które składasz Ojcu Przedwiecznemu? Moja duszo, wyrzeknij się grzechów i wszystkich niedoskonałości, bowiem twój dobry Mistrz czyni tak surową pokutę.